Φθινοπωρινή πεζοπορία στο Μαίναλο

Φθινοπωρινή πεζοπορία στο Μαίναλο

Διαδρομή Λεβίδι – Ορειβατικό καταφύγιο Μαινάλου, 06.09.2019

Οι καλοκαιρινές διακοπές δίνουν σιγά σιγά τη θέση τους στις φθινοπωρινές εξορμήσεις  του Σαββατοκύριακου, οι οποίες μπορεί να είναι μικρότερης διάρκειας, αλλά δεν χρειάζεται να στερούνται έντασης και συγκινήσεων. Σημαντικό βέβαια να μην αναλώνουμε το χρόνο μας σε πολύωρες οδικές μετακινήσεις, αλλά να επιλέγουμε προορισμούς κοντινούς σε εμάς.

Η Αρκαδία είναι ένας τέτοιος προορισμός για τους κατοίκους της Αθήνας και διαθέτει τεράστια φυσική προίκα με φαράγγια πλούσια σε νερά, βουνά με υπέροχα δάση και μονοπάτια, παραδοσιακούς οικισμούς, αναρριχητικές διαδρομές αλλά και για τους λάτρεις της θάλασσας, μία υπέροχη παραλιακή ζώνη.

Στο κέντρο του νομού, βρίσκεται το Μαίναλο, που στην περιφέρεια του φιλοξενεί μερικά από τα πιο ιστορικά χωριά της Πελοποννήσου, καθώς επίσης τα μονοπάτια και τους παλιούς καρόδρομους που στις εποχές πριν το αυτοκίνητο αποτελούσαν τις αρτηρίες τροφοδοσίας και μετακίνησης των κατοίκων τους.

Το Λεβίδι θα αποτελέσει την αφετηρία της διαδρομής μας. Θα ακολουθήσουμε την άσφαλτο από την πλατεία του χωριού που ανηφορίζει δυτικά στις πλαγιές του βουνού και κάπου εκεί αφού περάσουμε τη χαρακτηριστική κούρμπα του ασφαλτόδρομου με δεξιά κατεύθυνση, θα ακολουθήσουμε τον πρώτο χωματόδρομο προς τα αριστερά και κατεύθυνση δυτική, στην είσοδο του οποίου υπάρχει παλιά μισοσβησμένη ταμπέλα. Μετά από 20΄ θα δώσει τη θέση του σε μονοπάτι σημασμένο με κόκκινο τετράγωνο σε λευκό φόντο.

Με το τέλος του χωματόδρομου, εισερχόμαστε και στην επικράτεια του ελάτου. Μία μικρή λεπτομέρεια, το μονοπάτι μας ανηφορίζει ρεματιά, στην άλλη πλευρά της οποίας υπάρχει άλλος χωματόδρομος, με τον οποίο θα διασταυρωθούμε λίγο αργότερα. Στη συγκεκριμένη διασταύρωση, υπάρχει μετά από λίγο σήμανση για την διαδρομή προς τη Βυτίνα.

Εμείς ακολουθούμε το μονοπάτι που συνεχίζει για το καταφύγιο και το οποίο μπαίνει όλο και πιο βαθιά στο δάσος, ενώ η ανηφόρα μας ανεβάζει τους παλμούς. Η σκιά είναι ένα παρηγορητικό πλεονέκτημα της, καθόσον υπάρχει πλούσια βλάστηση με ψηλά έλατα.

Παρά την πυκνή βλάστηση, περίπου μετά από ένα δίωρο από την έναρξη, έρχεται και η ώρα της ανεμπόδιστης θέας, καθόσον θα εμφανιστεί στα αριστερά μας η κορυφή του Μαινάλου αλλά και ο κάμπος της Μαντίνειας.

Προχωρώντας πλέον ανάμεσα στην Μαύρη Κορυφή και την Οστρακίνα θα δούμε και διάφορες κατεσκευές από ξερολιθιές, πιθανότατα υπολείματα ποιμενικών εγκαταστάσεων, καθώς και τα κτίσματα του Χιονοδρομικού Κέντρου Μαινάλου, τα οποία δείχνουν κάπως ξένα με φθινοπωρινό μας τοπίο.

Σε λίγο θα φθάσουμε στο Καταφύγιο, που είναι και το σημείο λήξης της περιγραφής μας. Από εδώ έχετε την δυνατότητα να αποφασίσετε την συνέχεια της εξόρμησης σας, ανάβαση στην κορυφή, συνέχεια προς Αλωνίσταινα, προς Βλαχέρνα ή προς Βυτίνα. Μπορείτε πάλι, έαν έχετε έρθει σε επαφή με τον ΕΟΣ Τρίπολης να κανονίσετε διαμονή στο φιλόξενο καταφύγιο του και να επεκτείνεται την εκδρομή σας σε διήμερη κανονίζοντας την συνέχεια της με περισσότερη άνεση χρόνου. Σίγουρα ό,τι και να επιλέξετε, το Μαίναλο θα σας αποζημιώσει!

Κωνσταντίνος Κιούσης

ΥΓ 1: Στη διαδρομή δεν υπάρχουν πηγές, πράγμα που θα πρέπει να λάβουμε υπόψη ώστε να μη μας λείψει το νερό.

ΥΓ 2: Η σήμανση είναι παλιά, οπότε χρειάζεται προσοχή σε μερικά σημεία να μην μας μπερδέψει. Το μονοπάτι πάντως είναι αρκετά σαφές.

ΥΓ 3: Για το καταφύγιο πληροφορίες εδώ: http://www.eostripolis.gr/index.php/sillogos/katafigio

Χρήσιμη βοήθεια ο χάρτης της Ανάβασης “Μαίναλο”

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.