Ανάβαση στο Μύτικα

Ανάβαση στο Μύτικα

14/9/2019

Διαδρομή καταφύγιο Χρηστάκη – Σκάλα – Μύτικας.

Ο,τι και να πει κανείς για τον Ολυμπο, ποτέ δεν θα είναι αρκετό. Πρόκειται για ένα βουνό προικισμένο από  τη φύση με μία τεράστια ποικιλία τοπίων. Δάση, αλπικά λιβάδια, χαράδρες, ποτάμια, κορυφές και γκρεμοί εναλλάσονται στον ορεινό όγκο του. Ενα βουνό  – σύμβολο της αρχαίας Ελληνικής θρησκείας ως η κατοικία των μεγαλύτερων θεών της. Αλλά και στα νεώτερα χρόνια συνδέθηκε με την ιστορία μας ως έδρα φημισμένων Κλεφταρματολών και αγωνιστών.

Φυσικά, ο Ολυμπος αποτελεί φιλοδοξία κάθε ανθρώπου που αγαπά την ορειβασία και την αναρρίχηση σε αυτή τη χώρα, αλλά και πολλών επισκεπτών από όλο τον κόσμο που κατακλύζουν της πλαγιές του “Παρθενώνα της Ελληνικής φύσης”.

Υπάρχει μεγάλη ποικιλια δραστηριοτήτων που μπορεί να προσφέρει στους επισκέπτες, όπως και αρκετές πεζοπορικές διαδρομές με διάφορα επίπεδα δυσκολίας. Επίσης υπάρχουν στο βουνό οργανωμένα καταφύγια για όποιον επιθυμεί να περάσει περισσότερο χρόνο για να απολαύσει γνήσιες ορειβατικές εμπειρίες, χωρίς όμως να είναι εφικτό να τις εξαντλήσει ή να βαρεθεί.

Εμείς επιλέξαμε μία οικονομική, από άποψη χρόνου, διαδρομή. Αυτή που ξεκινάει από το καταφύγιο Χρηστάκη με ανάβαση στο Μύτικα και επιστροφή πάλι στο ίδιο σημείο. Βέβαια το βουνό είναι απρόβλεπτο, οπότε για να είναι σωστοί οι χρόνοι μας σε αυτό, σημαίνει ότι έχουμε κάνει σωματική και  πνευματική προετοιμασία σε συνδυασμό με τα κατάλληλα ατομικά και ομαδικά εφόδια.

Στο καταφύγιο Χρηστάκη μεταβήκαμε με όχημα 4χ4, πράγμα που αποτελεί και την πιο ενδεδειγμένη λύση καθόσον στην περιοχή υπάρχουν κοπάδια μεγάλων ζώων, αλόγων και αγελάδων αλλά και τσοπανόσκυλα, τα οποία τηρώντας την αποστολή τους, ίσως να αντιμετώπιζαν τους πεζοπόρους ως κάποια απειλή. Η διαδρομή ξεκινάει από το χωριό Καλύβια και διαρκεί περίπου 80΄ λεπτά. Συμβατικό αυτοκίνητο δεν κρίνεται κατάλληλο για το συγκεκριμένο χωματόδρομο.

Από το καταφύγιο Χρηστάκη σε υψόμετρο περίπου 2.500 μέτρων, αφού ανοίξαμε τα μπατόν και φορτωθήκαμε τα σακκίδια μας, ξεκινήσαμε την ανηφόρα ακολουθώντας τη σήμανση. Πρωινή ώρα και παρά την καλοκαιρία της εποχής, ο αέρας και το κρύο σε συνδυασμό με το ότι ο ήλιος δεν είχε ανέβει ακόμη ψηλά, μας έκαναν μία παγωμένη υποδοχή και σίγουρα μετανιώσαμε που δεν είχαμε γάντια μαζί μας. Παρόλαυτα σε περίπου 60΄ θα περνούσαμε στα αριστερά μας την διασταύρωση του μονοπατιού για το Σκολειό, την δεύτερη ψηλότερη κορυφή του Ολύμπου, για να συνεχίσουμε για την κορυφή Σκάλα.Εδώ είχαμε μία υπέροχη πρώτη στάση για φωτογραφίες με φόντο το Μύτικα και ανασυγκρότηση.

Φορέσαμε τα ορειβατικά μας κράνη, απαραίτητα για την ανάβαση, καθόσον λόγω του απότομου πεδίου πέφτουν διαρκώς πέτρες και μαζέψαμε τα μπατόν προκειμένου να έχουμε τα χέρια μας διαθέσιμα να βοηθούν το σώμα να διατηρεί την ισορροπία του στις μεγάλες κλίσεις της Κακόσκαλας, την διαδρομή που ενώνει τη Σκάλα με το Μύτικα.  Αφού κατεβήκαμε λίγο, άρχισε πλέον η τελική ανηφόρα. Η προσοχή μας τεταμένη και ο νους στα υπόλοιπα μέλη της συντροφιάς και στις κινήσεις των χεριών και των ποδιών μας. Αρκετός κόσμος κινούνταν μαζί μας στο βουνό, λόγω και του ωραίου καιρού.

Προσεκτικά κερδίζουμε μέτρα και με κάθε ευκαιρία ρίχνουμε και μία ματιά στο υπέροχο τοπίο που μας περιβάλλει.

Η κολώνα της κορυφής είναι μπροστά μας… ναι, όλα πήγαν καλά και είμαστε πια στο Μύτικα!

Ο Δίας ευνόησε το τόλμημα μας και μας έδειξε όλη αυτήν την υπέροχη θέα που αγναντεύει από το βουνό του: τη θάλασσα του Θερμαϊκου, τα βουνά της Μακεδονίας, τις άλλες κορυφές του Ολύμπου και τις πεδιάδες της Θεσσαλίας.

 Ο ήλιος έχει κάνει πολύ φιλική την ατμόσφαιρα και αρχίζει να γίνεται δύσκολο να αποχωριστούμε όλα αυτά τα δώρα. Αφήνουμε την καθιερωμένη σημείωση της παρεάς μας στο βιβλίο κορυφής, βγάζουμε αρκετές φωτογραφίες ώστε να μας μείνει κάτι από όλες αυτές τις εικόνες που αντικρίζουμε και ετοιμαζόμαστε για την επιστροφή. Η προσοχή πρέπει να είναι ακόμη έντονη, καθώς έχουμε να ξαναπεράσουμε την Κακόσκαλα και όπως σε όλα τα βουνά, πολλά ατυχήματα γίνονται στην επιστροφή λόγω κόπωσης. Η ανάβαση άλλωστε είναι προαιρετική, η ασφαλής κατάβαση είναι υποχρεωτική.-

Φθάνουμε στη Σκάλα, όπου και μαθαίνουμε από άλλους ορειβάτες για τα δύο δυστυχήματα της ημέρας. Ενας μαθητής από την Θεσσαλονίκη χρειάστηκε αεροδιακομιδή τραυματισμένος και ένας ορειβάτης από τα Σκόπια είχε τραγική κατάληξη. 

Συνεχίζουμε την πορεία μας προς το καταφύγιο Χρηστάκη, χαιρετώντας και κουβεντιάζοντας τους άλλους ορειβάτες που συναντάμε. Ανταλλάζουμε σκέψεις και εμπειρίες σχετικά με τα βουνά, την ομορφιά, την δυσκολία και την μαγεία που αυτά έχουν. Μέσα στις αφιλόξενες συνθήκες που υπάρχουν σε αυτά μπορείς να αντιληφθείς πόσο ωφέλιμη και εύκολη μπορεί να γίνει τελικά η ανθρώπινη εποικοινωνία. Σε λίγο θα κατηφορίζουμε το χωματόδρομο με το 4χ 4 αλλά στην ψυχή μας θα επιμένουν οι εικόνες των προηγούμενων στιγμών, για πολλές ημέρες ακόμα.

Κωνσταντίνος Κιούσης

ΥΓ 1: Στη διαδρομή δεν υπάρχουν πηγές, πράγμα που θα πρέπει να λάβουμε υπόψη ώστε να μη μας λήψει το νερό.

ΥΓ 2: Το βουνό χρειάζεται τα κατάλληλα υλικά, για να μην βρεθούμε προ άσχημων καταστάσεων. Καλό θα είναι να έχουμε κουβεντιάσει με ανθρώπους που έχουν εμπειρία από ορειβασία πριν πάμε.

Χρήσιμη βοήθεια οι ορειβατικοί χάρτες του Ολύμπου.

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.